ESCURETTE
5.0
Liffre, Francja
ESCURETTE oferuje 10 produktów. Zarejestruj się, aby zobaczyć więcej.
ESCURETTE sprzedaje
O marce ESCURETTE
Narodowy Instytut Profilaktycznych Badań Archeologicznych (INRAP) rzuca światło na historię nakłuwacza do uszu. W kościach, cynie, ołowiu, a nawet kości słoniowej ślady można znaleźć już w starożytności. W czasach galijsko-rzymskich zestawy toaletowe zawierały pęsety, wykałaczki i brązowe nausznice.
W średniowieczu, mówiło się, że â € œevery dobrze zorganizowana kobieta posiadała jej fourgeoire zawierający escurette (ear-pick), tym furgette (nail-pick) i fusequoir (pick-ząb) â €. Mówi się wtedy, że escurer (dosł. escurer) ucho. Występuje w większości domów do lat 60. XX wieku.
W Japonii czyszczenie uszu zwane „mimikaki” (mimi: ucho, khaki: czyścić) jest procesem rodzinnym przodków. Podobnie jak w Indiach, ta metoda rozwija się, aby stać się niekwestionowaną praktyką zawodową: następnie znajdujemy łowców uszu w instytutach, a nawet na ulicach.
Porzucona na rzecz bawełnianego wacika w latach sześćdziesiątych (wpływ społeczeństwa konsumpcyjnego…), mimo to od niepamiętnych czasów używano patyczków do uszu przez pracowników służby zdrowia.
Jego skuteczność nie jest już do wykazania: Escurette, historyczna metoda zerowego plastiku. L’Institut National des Etudes Archéologiques Préventives (INRAP) nous éclaire sur l’histoire du cure-oreille. En os, étain, plomb ou encore ivoire, on trouve trace dès l’Antiquité. A l’époque Gallo-Romaine, les nécessaires de toilettes comprenaient alors pince à épiler, cure-dent et cure-oreille en bronze.
Au Moyen-Age, on disait que “toute femme bien organisée possédait sa fourgeoire, contenant l’escurette (cure-oreille), la furgette (cure-ongle) et le fusequoir (cure-dent)”. On dit alors que l’on escure (vb. escurer) l’oreille. Il est présent dans la majorité des foyers jusque dans les années 60.
Au Japon, le curage d’oreilles appelé “mimikaki” (mimi : oreille, kaki : nettoyer) est un procédé familial ancestral. Tout comme en Inde, cette méthode se développe pour devenir une pratique professionnelle incontestée : on trouve alors des cureurs d’oreilles en instituts voire même dans les rues.
Délaissé au profit du coton-tige dans les années 60 (les effets de la société de consommation…), le cure-oreille est pourtant utilisé depuis tout temps par les professionnels de la santé.
Son efficacité n’est plus à démontrer : Escurette, la méthode historique zéro plastique.
W średniowieczu, mówiło się, że â € œevery dobrze zorganizowana kobieta posiadała jej fourgeoire zawierający escurette (ear-pick), tym furgette (nail-pick) i fusequoir (pick-ząb) â €. Mówi się wtedy, że escurer (dosł. escurer) ucho. Występuje w większości domów do lat 60. XX wieku.
W Japonii czyszczenie uszu zwane „mimikaki” (mimi: ucho, khaki: czyścić) jest procesem rodzinnym przodków. Podobnie jak w Indiach, ta metoda rozwija się, aby stać się niekwestionowaną praktyką zawodową: następnie znajdujemy łowców uszu w instytutach, a nawet na ulicach.
Porzucona na rzecz bawełnianego wacika w latach sześćdziesiątych (wpływ społeczeństwa konsumpcyjnego…), mimo to od niepamiętnych czasów używano patyczków do uszu przez pracowników służby zdrowia.
Jego skuteczność nie jest już do wykazania: Escurette, historyczna metoda zerowego plastiku. L’Institut National des Etudes Archéologiques Préventives (INRAP) nous éclaire sur l’histoire du cure-oreille. En os, étain, plomb ou encore ivoire, on trouve trace dès l’Antiquité. A l’époque Gallo-Romaine, les nécessaires de toilettes comprenaient alors pince à épiler, cure-dent et cure-oreille en bronze.
Au Moyen-Age, on disait que “toute femme bien organisée possédait sa fourgeoire, contenant l’escurette (cure-oreille), la furgette (cure-ongle) et le fusequoir (cure-dent)”. On dit alors que l’on escure (vb. escurer) l’oreille. Il est présent dans la majorité des foyers jusque dans les années 60.
Au Japon, le curage d’oreilles appelé “mimikaki” (mimi : oreille, kaki : nettoyer) est un procédé familial ancestral. Tout comme en Inde, cette méthode se développe pour devenir une pratique professionnelle incontestée : on trouve alors des cureurs d’oreilles en instituts voire même dans les rues.
Délaissé au profit du coton-tige dans les années 60 (les effets de la société de consommation…), le cure-oreille est pourtant utilisé depuis tout temps par les professionnels de la santé.
Son efficacité n’est plus à démontrer : Escurette, la méthode historique zéro plastique.
Tłumaczenie maszynowe
Język oryginalny
Zarejestruj się i zacznij kupować!
- Niskie minimalne wartości zamówień
- Jedna płatność dla wielu marek
- Kup teraz, zapłać do 60 dni później